دعای عرفه حضرت اباعبدالله الحسین(ع) هم دستور کفر ستیزی و هم راه طاغوت زدایی و رسم سلحشوری و سنت سرکوبی جنایتکاران را ارائه می کند و هم ستایش حکومت اسلامی و تقدیر دولت مکتبی و ظهور ولایت الهی را نشان می دهد و هم تجلی هستی ذات اقدس خداوند را.
این دعا حاوی معارف ژرف و فرازهای بلند عرفانی است. خوشا به حال آنهایی که در عرفات هستند و خوشا به حال کسانی که در عرفات به دیدار آقا امام زمان(عج) نائل شدند.
فرازی از دعای عرفه
و موفقم داشتی بدانچه مرا به درگاهت مقرب سازد که اگر بخوانمت پاسخم دهی و اگر بخواهم از تو به من عطا کنی و اگر اطاعتت کنم قدردانی کنی و اگر سپاسگزاریت کنم بر من بیفزایی و همه اینها برای کامل ساختن نعمتهای تو است بر من و احسانی است که نسبت به من داری پس منزهی تو٬ منزه از آن رو که آغازنده نعمتی و باز گرداننده و ستوده و بزرگواری بسی پاکیزه است نامهای تو و بزرگ است نعمتهای تو پس ای معبود من کدامیک از نعمتهایت را بشماره درآورده و یاد کنم یا برای کدامیک از عطاهایت به سپاسگزاری اقدام کنم در صورتی که آنها ای پروردگار من بیش از آن است که حسابگران بتوانند آنها را بشمارن یا دانش حافظان بدانها رسد سپس خدا آنچه را از سختی و گرفتاری از من کرده و باز داشتی بیشتر بوده از آنچه برایم آشکار شد از تندرستی و خوشی و من گواهی دهم خدایا به حقیقت ایمان خودم و بدانچه تصمیمات یقینم بدان بسته است و توحید خاص و بی شائبه خود و درون سرپوشیده نهادم و رشته های دید نور چشمانم و خطوط صفحه پیشانیم و رخنه های راههای تنفسم و پرده های نرمه بینیم و راههای پرده گوشم و .........
خدایا ما جز تو کسی را نداریم به حق امام حسین(ع) از گناهان ما درگذر و ما را ببخشای و رحم کن
التماس دعا